Jest to duża, masywna kura, o pochodzeniu Azjatyckim, a ukształtowana została w Ameryce z importowanych kur głównie z Indii. W 1850 roku zostały po raz pierwszy zaprezentowane na wystawie przez amerykańskiego hodowcę, nazwano je wtedy Brahmaputrami. Pierwsze brahmy miały pojedyncze grzebienie i były prawdopodobnie krzyżówką kochinów z bojownikami malajskimi. Do Europy najwcześniej, bo w 1853 roku przywiózł je amerykański Hodowca G. Berghom jako prezent dla królowej Wiktorii, następnie w 1856 roku dotarły do Niemiec.
Kury te posiadają małą i szeroką głowę o groszkowym grzebieniu o trzech rzędach, z czego środkowy jest wyższy od dwóch pozostałych, zausznice delikatne, podłużne, gładkie, dzwonki raczej małe, gładkie, wszystko czerwone. Posiadają długie pióra siodła, szeroki i płaski grzbiet, szeroką i wydatną pierś, brzuch opierzony miękkimi piórami, pełny. Skrzydła małe, dobrze przylegające, ogon obficie opierzony z krótkimi sierpówkami. Nogi długie, silne, pierwszy i czwarty palec opierzony, posiadają łapcie. Ogólnie opierzenie powinno być dość luźne, miękkie za błąd uważa się gołe miejsca lub twarde pióra. Inne wady to białe zausznice, grzebień inny niż groszkowy, groszki ułożone inaczej niż w trzech rzędach, wąski grzbiet i pierś, krótka szyja, brak piór na stopach i palcach. Kura posiada mniejszy i delikatniejszy grzebień a także mniejsze zausznice i dzwonka.
Odmiany barwne: biała czarno gronostajowa, żółta czarno gronostajowa, żółta niebiesko gronostajowa, srebrzysta, kuropatwiana, niebieskokuropatwiana, srebrzysta z pomarańczowym grzbietem, czarna, niebieska. Waga koguta 3500 g do 5000g a kury 3000g do 4500g. Obrączki kogut 27 a kura 24. Kury znoszą około 140 jaj rocznie o barwie od żółtobrązowej do brązowej.
Są to kury trudne w hodowli ze względu na późne dojrzewanie, powolny wzrost kurcząt (późno się opierzają), gruby kościec, luźne opierzenie, niski procent jaj wylęgowych, opierzone stopy. Kiedy hodowałam brahmy to zauważyłam że mój kogut był bardzo opiekuńczy w stosunki do mniejszych ras które wchodziły pod niego jak pod kwokę (a robiły to silki), w stosunki do innych kogutów nie agresywny, przy zaczepkach przeważnie obrywał, za to moje kury zawsze musiały pierwsze dojść do jedzenia obrywały przy tym zwykłe kury. Ale najlepiej wyglądają brahmy, kiedy biegną, ponieważ są to bardzo wysokie kury, bujają się na boki a ich luźne opierzenie bardzo faluje. Hodując brahmy musimy pamiętać, iż na jednego koguta nie możemy dawać więcej niż 5 kur, nie jest w stanie pokryć większej ilości, jest to duża rasa kur.
Wśród brahm istnieje również odmiana miniaturowa gdzie kogut waży ok. 1700g a kura 1300g. Znoszą one mniej jaj około 80 rocznie i noszą obrączki w rozmiarach – kogut 18 a kura 16. Występują w upierzeniu: białym niebiesko gronostajowym, niebieskim, czarnym i srebrzystym z pomarańczowym grzbietem. Pierwsze egzemplarze wyhodowano w Saksonii w 1890 roku, są one kopią dużych brahm.
Ten tekst napisałam samodzielnie i nie jest on kopią polskich jak i obcojęzycznych książek, magazynów, czasopism, stron WWW oraz innych tekstów podobnego lub tego samego typu. Tekst napisany na podstawia własnych doświadczeń i stron WWW oraz książki „Amatorska hodowla kur” F. Schone i F. Peschke.